පර වෙන කුසුම

ඉර විතරයි
තනියට ළඟ උන්නේ
පිපෙන්න මට මේ
රළු පොළවේ
ආදරේට තනියට
නිදි මැරුවේ
තරු විතරයි
රැු ආකාසේ
සුවඳ විඳින්නට
නෑ කිසිවෙක් ළඟ
සුළඟ තමයි 
වට පිට හිටියේ
ඉන්න තවත් මට
ඉඩක් නෑනෙ ලොව
පරවෙමි මං
අද හැන්දෑවේ