නුඹ නැතිව

නෙත් හොයන
නිල් තරුව
තව නිදිද 
ආකාසයේ
නිදි නැතිව
මල තනිව
තව ඉන්නේ
බිම පාළුවේ

ඇස කොණෙක
තව දිලෙන
පිණි කඳුළු
වියැළෙන පැයේ
හිත ළඟම
ඔබ ඉන්න
හැර නොයා
මගෙ ජීවිතේ

නුඹ නැතිව
හද ගැහෙන
ස්වර බිඳුම
හඳුනන නුඹේ
හිත නැතිව
මම කෝම
තව තනිව
ඉන්නද ප‍්‍රියේ

මීවිත

පුරාගෙන මීවිතක් 

තබා තොල් අද්දරින් 

උණුහුමක් සොයන්නට 

ගත පෙළන සීතලින් 

සිසිල් වූ හදවතේ 

පුංචි කොණ අද්දරින් 

සිසිල් වෙන්නට නොදී 

හිත දවන සිසිලසින් 

තුන් යමක් රැ පුරා 

නොනිදනා නෙත් වලින් 

හැංගුවා හද කොණෙක 

හොයන්නට බැරි ලෙසින් 

අමතකව නොයන ඔබෙ 

මතක පොද මා ළගින්

සුසුම්

රස්තියාදු වළාකුලක්

සඳ වහගෙන හැංගෙනකොට

ඈත රැුඳුුණු තරු කැටයක්

හෙමින් හිනැහුණා

ඒ කළුවර මැද්දෙන් වට

කඳුළු සදිසි පිණි බිඳකින්

බිම පිපි පොඩි මල් කැකුළක්

තෙමී සැනැහුණා

අහස් වියන යට ඉඳගෙන

සුසුම් හෙළන හිත් දෙකකින්

නැගුණු සුසුම් වා තලයේ

මැකී සැඟවුණා

අසම්මත පෙම

බැඳුනෙන් අතැඟිලි 
නොදැනෙන පෙමකට 
ගත සිත දෙකටම 
නොදැනෙන සෙනෙහස 
සොයා කතර දිග 
ඇවිදන් ආ මග 
නොදැනිම බැඳුණා 
අපෙ හිත් අප වෙත 
අසම්මතය වුව 
අප විඳිනා පෙම 
අත් හැර යන්නට 
අපිට නොහැකි සඳ 
කාලය මග හැර 
සැඟවී හෙමිහිට 
කඳුළු සඟවලා 
රිදෙන දෙනෙත් වල 
ළං වී විඳගමු 
සිත ඉල්ලන පෙම

ඔබ අද මා ළඟ නෑ

වසන්තයේ අග
හමුවන දිනකදි
නුඹ මගෙ වන බව
දැනෙනා විට මට
ඉපිලෙන සිත ගැන
ඔබට කියන්නට
ඔබ අද මා ළඟ නෑ
හිත අද්දර හිඳ
ඔබ දෙන සෙනෙහස
සක්මන් කරමින්
හදවත පිරිමැද
දෙන්නට හැකි බව
දිවි ඇති තුරු මට
සවනට කොඳුරා 
ඔබට කියන්නට
ඔබ අද මා ළඟ නෑ
අහස් වියන යට
පොළෝ තලය මත
ඔබ සිත මට දෙන
සෙනේ තරම ගැන
මා සිත දවනා
උණුසුම් හැගුමන්
ළයට තුරුල් කර
ඔබට කියන්නට
ඔබ අද මා ළඟ නෑ